tot het misschien te laat is.

‘Als je naar boven haalt wat je in je hebt, zal wat je in je hebt je redding zijn. Als je niet naar boven halt wat je in je hebt, zal wat je niet naar boven halt je vernietigen.’

(Jezus van Nazateth)

 

# Ben je er tevreden mee dat je uit het huidige moment maar 2% van je mogelijkheden haalt?

# Welke besluiten stel je uit omdat je wacht tot er iets verandert?

# Wat houdt je tegen om nu direct alles op alles te zetten om een verandering in je leven aan te brengen die je meer geluk oplevert?

# Besteed je voldoende tijd aan onderzoek naar je talenten, missie en je innerlijke rijkdommen? Of te veel tijd aan uiterlijke beslommeringen?

 

Ik mag werkelijk van geluk spreken. Ik kan (en mag) het na mijn ongeluk nog navertellen...

 

Ik vraag me meer en meer af hoe het mogelijk is dat mensen hun hele leven onwetend blijven van de buitengewone rijkdommen die ze in zich hebben. Veel mensen leven en sterven zonder er ooit hun ware talenten en giften in naar boven te hebben gehaald. Het probleem is dat mensen wachten tot het tijdstip en de omstandigheden precies juist zijn. Pas dan stomen ze op volle kracht vooruit en halen het beste uit zichzelf. Het is heel eigenaardig dat we onze grootste schat achterhouden, veilig verstopt in een soort innerlijke kluis, als investering voor de toekomst. In plaats van ons nu direct in te zetten, hier en nu, waar de macht ligt, deinzen ze terug en aarzelen ze. Je weet maar nooit wat er allemaal kan gebeuren toch? Tot... het te laat is.

 

De keuze om je niet op een dergelijke manier te beperken kan leiden tot een belangrijke ommekeer in je leven, waardoor zich ongelooflijke mogelijkheden voordoen.

 

Het inzicht dat mijn ongeluk me heeft opgeleverd is dat ik eigenlijk met mijn leven tot dan toe een spelletje gespeeld heb. Waarom had ik dit ongeluk eigenlijk nodig om uit te komen bij dat wat ik in me heb en bij dat wat me hier te doen staat? Van binnen wist ik het al lang dat mijn roer om moest. Door mijn hoofd speelden woorden van mijn vader: “Als je lid bent van de familie Captijn, dan maak je af waaraan je bent begonnen!”  Eigenlijk een super statement waar ik nog steeds achter sta. En toch... Mijn (oude) werk was al lang voor mijn kwaliteiten klaar.

 

En die woorden uit mijn omgeving dat ik toch mijn verantwoordelijkheden had. En je kinderen? En je familie in Nederland? En ja natuurlijk, ook dat klopt. En toch... nam ik eigenlijk wel voldoende de verantwoordelijkheid voor mezelf? Voor mijn eigen leven? Ik liet mezelf links liggen. Er altijd willen zijn voor mijn werk, voor anderen. Niet dat ik dat nu niet meer wil, maar ik moet er toch allereerst voor mezelf zijn. En voor mij is dat niet egoïstisch. Als ik er niet eerst goed (holistisch) voor mezelf ben, hoe kan ik er dan voor 100% voor mijn omgeving zijn?

 

En alweer speelde synchroniciteit een rol. Na diverse ‘drempelwachters’ (zaken die je overkomen om je op de proef te stellen of je wel echt dat roer om wilt gooien) ga je dan die andere koers varen. En wat je overkomt is een soort reis van de held (zie nadere uitleg op mijn site). Na een periode waarin je je afvraagt wat je nu eigenlijk gedaan hebt, vallen je dingen toe. Er wordt immers op jouw uniekheid gewacht. En het is helemaal waar dat je door die stap te zetten dingen in jezelf naar boven haalt. En als ik terug kijk dan durf ik te stellen dat die mijn redding zijn. Hoewel ik het woord ‘redding’ wat ver vindt gaan. Ze brachten me verder op het juiste of betere pad.

 

Je hebt geen ongeluk nodig om een koersverandering in je leven aan te brengen. En eigenlijk draait het ook nog niet eens om lef. Het belangrijkste is dat je moet leren om in jezelf te geloven.

 

‘Het tijdstip om je dromen waar te maken en naar boven te halen wat je in je hebt is nu.’

 

Aan die oproep, die lang gekoesterde wens, gevolg geven lanceert een onbegrensde ruimte. De fantastische opwindende gedachten laten je hart bonzen. Ze geven je al energie. En jawel, de weg naar die droom kan heel hobbelig zijn. En zo nu en dan zal je ook struikelen. En daarmee leerde je ook lopen.

 

Het is beter achteraf spijt te krijgen van dingen waar je 100% voor ging dan dingen die je niet probeerde.

 

Verwezenlijk je ideaal, werk er met hart en ziel aan. Met toewijding, vriendschap, duizend procent motivatie en met liefde.

 

Wacht niet tot het te laat is. Doe het NU!